Het lijkt wel of iedereen momenteel een mening heeft over het wedstrijdvissen. Meningen met een objectief, subjectief, zakelijk, winstbejag of moreel belang?

Voorstanders, tegenstanders, moreelridders, dilemma’s en verborgen agenda’s. Wie heeft de wijsheid in pacht? Op de forums en in de bladen lopen de discussies vaak hoog op. Wie heeft er gelijk? Of hebben we allemaal een beetje gelijk? 

De mens bezit een hoge mate van competitie drang. Dit bedoel ik dan ook in de ruimste zin van het woord. Een simpele voetbal wedstrijd kan een compleet land op zijn grondvesten doen schudden. Er zijn zelfs mensen die met alles wat ze doen, dit in een wedstrijd willen veranderen. Wie probeerde het vroeger niet, meer voorntjes te vangen dan het vriendje? Waarom vragen we op het einde van een visdag aan een collega visser op de trailerhelling: “hoeveel had jij er?” Competitiedrang? Ieder mens heeft wel eens wat of iets in een wedstrijdverband gedaan ben ik dan ook van mening. 

Waarom dan al de ophef over dit onderwerp? Wedstrijdvissen is een wedstrijd in combinatie met dieren. Daar wringt uiteraard de schoen. Als we elkaar tijdens een voetbal wedstrijd een doodschop geven kan je een gele of rode kaart verwachten. Wat kan je verwachten als een vis zijn zwemblaas uitspuugt na een te snelle drill van diep water? Geel? Rood? Wie neemt het op voor het belang van de vissen?

Hoeveel ophef is er niet over het vissen in de gesloten tijd? Vissen met een lip gripper? Vissen met levende aasvissen? Vissen voor de pan of een restaurant? Catch & Release? Vissen met weerhaken? Te diep vissen? Bewaarzakken en leefnetten? Zijn we met zijn allen gewoon een stelletje zeikerds? Gaan we echt zo achteloos om met onze sportvissen? Moeten we sportvisserij dan maar helemaal afschaffen? Ja, roept de Partij van de Dieren uit volle borst. Iedereen heeft wel een mening. Voor de een is het winnen van een mooie visboot belangrijker dan een dode vis. Terwijl die dode vis voor een ander juist dé reden is om niet mee te doen aan een wedstrijd. 

Waar ligt hier de grens? Wat past er wel of juist niet door de beugel? Met al deze voor en tegens zal er nooit een winnaar aan te wijzen zijn. Moet er wel een winnaar zijn? De waarheid zal waarschijnlijk ergens in het midden liggen. De discussie zal tot in het oneindige doorgaan want iedereen (voor- en tegenstander) heeft op de boven genoemde punten wel op een bepaalde manier gelijk.

Wat voor mij persoonlijk wel als een paal boven water staat is het belang van de vis. Nu zullen de criticasters gelijk roepen: “wedstrijdvissen is nooit in het belang van de vis”. Met een dosis eigenkritiek wil ik ze hier ook best gelijk in geven. Daarom hebben wij als organisatie van de Predatortour er bijna vier jaar aan voorbereiding ingestoken om een wedstrijd te organiseren die hoegenaamd gelijk staat met een gewone visdag. De Predatortour is een Catch, Photo & Release wedstrijd. Je vangt een vis, maakt je foto en zet de vis terug. Wat mij persoonlijk betreft is er weinig tot geen verschil met een gewone visdag. 

Het enige verschil kan zijn dat je de vissen sneller wilt binnendrillen, een landingsnet gebruikt in plaats van de kieuwgreep, etc. Maar deze verschillen brengen de vissen geen schade toe, dit in relatie gezien met een gewone visdag. Zeker niet als je er als organisatie consequent op toeziet dat de regels streng worden gehandhaafd en alles bezien wordt in het belang van de vis.

Nu we het toch over het belang van de vis hebben. Met de Predatortour willen we juist een lans breken voor de snoek. Deze wedstrijd is mede opgericht in het belang voor deze vis. De geschiedenis qua oprichting van de Predatortour ligt dan ook in Noorwegen. Hier houden ze wedstrijden waarbij ze de snoek aanbieden in kilo’s in plaats van centimeters. Alle gevangen vissen worden de kop ingetikt en dood aangeboden aan de organisatie. Als sportvisser krijg je daar gewoon tranen van in je ogen. Zeker als je het totale aantal kilo’s hoort na twee dagen van wedstrijdvissen. 

Dat deze manier van vissen voor de Noren heel gewoon is moet je als Nederlander maar voor lief nemen. In hun cultuur is het heel normaal om een snoek de kop in te tikken. Snoeken zijn maar “bij” vissen die vooral een teveel aan forel eten. Dit alles staat in een schril contrast met de snoek bij ons, die bijna heilig verklaard is. Met de Predatortour willen we (onder andere aan de Noren) een inzicht geven dat je ook een wedstrijd kunt organiseren zonder de vis te laten eindigen als visburger.

Dit is louter en alleen om een inzicht te geven want wij Nederlanders staan er nogal eens om bekend om met een wijzende vinger de schoolmeester uit te willen hangen. Gelukkig krijgt het Catch & Release vissen in Noorwegen ook steeds meer voet aan de grond en juichen ze de komst van de Predatortour toe. In het bezien van culturen weet ik niet of Nederland wel het juiste klimaat heeft om grote toernooien te organiseren. In bijvoorbeeld Amerika wordt de winnaar van een Bass of Muskie tournament als een soort van held door een voetbalstadion gereden in hun gewonnen visboot met daarbij een dikke check in hun handen. Los van de prijzenpot zou in Nederland zoiets ondenkbaar zijn Je kunt het bij ons zelden goed doen. Er is altijd wel een schoolmeester met een “goedbedoelde” mening. 

Als organisatie moet je niet doof en blind worden. Je moet echter altijd willen en kunnen openstaan voor steekhoudende meningen, kritieken en argumenten. Zo werden wij als organisatie van de predatortour benaderd door het bestuur van de SNB betreffende het vissen met een aasvis. Hun punt van positieve kritiek was de volgende: wedstrijdvissen brengt een bepaalde vorm van spanning met zich mee. Door het vissen met een aasvis in een takel, zou de mogelijkheid kunnen bestaan dat men de snoek extra lang zou kunnen laten doorbijten met diep geslikte takels tot gevolg. Deze argumenten waren zo steekhoudend dat wij als organisatie hebben besloten om het vissen met een aasvis uit de wedstrijd reglementen te schrappen. 

Ik ben van mening dat de discussies over het wedstrijdvissen momenteel zo heftig zijn omdat het vooral om de snoek gaat. Eigenlijk komt het er op neer dat het wedstrijdvissen op snoek bijna “heiligschennis” is. Deze vis staat aan het hoofd van de voedselketen. Daarbij komt dat het ook nog eens een gevoelige vis is die bij onverantwoord behandelen al gauw het loodje legt. Ondanks zijn status maakt de snoek zich voor mij niet belangrijker dan een snoekbaars, karper, voorn of brasem. Als sportvisser krijgen alle vissen van mij het respect ongeacht hun ranking of stand. 

Ik heb wel eens een visdag gehad op een mooi water met een goed bestand aan snoekbaars. Van de 12 bootjes die er lagen te vissen waren wij de enige boot die de vis niet de kop in tikte. Er klonk zoveel geklop dat het wel leek of er een steelband speelde op het water. Zelfs snoek ging mee voor de pan. En laten we eerlijk zijn, hebben we zoiets allemaal niet eens meegemaakt? Leg nu de link eens met een dergelijk “gewone visdag” ten aanzien van een wedstrijd waar Catch & Release centraal staat. U mag het zeggen! 

Momenteel vind ik wel dat er heel veel mensen weinig onderbouwde kritiek geven zonder de daadwerkelijke feiten en achtergronden te kennen. Mag je wel kritiek leveren op iets waar je nog nooit aan meegedaan hebt? Of heb je dan weinig recht van spreken? Zou het niet zelfde zijn om te zeggen dat je spruitjes vies vindt smaken terwijl je ze nog nooit gegeten hebt? 

Als sportvisser dien je in mijn optiek ten alle tijden respectvol met alle vissoorten om te gaan. Ze netjes te behandelen met gebruikmaking van het juiste onthaakgereedschap. Voor en tegenstanders blijf je altijd houden en dat moet ook kunnen en mogen. Ik denk dat het woord “respectvol omgaan met de vis” centraal moet staan met alles wat je doet. 

Wedstrijd of gewone visdag, respectvol en gezond verstand moet de rode draad zijn. 

Evert Oostdam